ΕΞΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Του θανάτου
καπέλο
τρίχινο
η πάχνη
η αδελφή
μ’ ένα λυγμό
ευχαριστημένος
*
Η ασπρίλα της θάλασσας
και του φωτός η χλωμάδα
γλύφουν τα γυμνά σκόρπια κόκαλα
η απουσία
του θανάτου
χαμογελά.
*
Σιχάθηκα
τον αραχλιασμένο ετούτον ουρανό
τα μελίγγια μου
σωμένα απ’ την αδυναμία
φέγγουν
είμαι νεκρός
και τα κρίνα
αποπνέουν τα διηθημένα υγρά
οι λέξεις λείπουν
λείπω επιτέλους κι εγώ.
μετάφραση: Νίκος Κοντομήτρος
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΩΡΖ ΜΠΑΤΑΪΓ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΩΡΖ ΜΠΑΤΑΪΓ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)