Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Πέντε μικρὰ θέματα




Ι Μς στν κλειστ μοναξιά μου σφιξα τ ζεστ παιδική σου γνοια Στν γν παρουσία σου καθρέφτισα τ χαμένη ψυχή μου. μες γαπήσαμε. μες Προσευχόμαστε πάντοτε. μες Μοιραστήκαμε τ ψωμ κα τν κόπο μας Κι γ μέσα σ σένα κα σ᾿ λους.

ΙΙ σκιοι βουβο ραγμένοι στ σκάλα Μάτια θολ πο κράτησαν εκόνες θαλασσινς Κύματα μ τ γλυκιν γωνία στν κάτασπρη ράχη Γυμνς κυλίστηκα μέσα στν μμο μ δν ποτάχτηκα Κα δν γάπησα μόνον σένα πο τόσο μ κράτησες πως γάπησα τ ναυαγισμένα καράβια μ τ τραγικ νόματα Τος μακρινος φάρους, τ φτα νς πίθανου ρίζοντα Τς νύχτες πο γύρευα μόνος ν βρ τ χαμένο αυτό μου Τς νύχτες πο μόνος γυρνοσα χωρς κανες ν μ νιώσει Τς νύχτες πο σκότωσα μέσα μου κάθε παλιά μου αταπάτη

ΙΙΙ [...]

IV Κάτω π᾿ τ ροχα μου δ χτυπ πι παιδική μου καρδι Λησμόνησα τν γάπη πού ναι μόνο γάπη Μερόνυχτα ν τριγυρν χωρς ν σ βρίσκω μπροστά μου ρίζοντα λευκ τς στραπς κα το νειρου νιωσα τ στθος μου ν σπάζει στ φυγή σου Ψυχ τς γάπης μου λήτισσα Λεπίδι το πόθου μου δυσώπητο Νικήτρα μονάχη τς σκέψης μου.

V Χαρά, Χαρά, ζεστ γαπημένη Τραγούδι στείρευτο σ χείλια χιμαιρικ Στ γυμνά μου μπράτσα τ εδωλό σου συντρίβω Χαρ μακρινή, σν τ θάλασσα τέλειωτη Κουρέλι κριβ τς πικρς ναζήτησης σε ν φτύσω τ φαρμάκι τς ψεύτρας σου παρξης σε ν ραματιστ τς νεκρς ναμνήσεις μου (νελέητο κύμα τς νιότης μου). ψυχ τν γωνία ρωτευμένη!

4 σχόλια: